O reloxeiro que propón aos curas de Lugo apostar polo sancristán electrónico

O vigués Pedro Pagán ofrécelles programadores de campás a través do móbil

Como xa non quedan sancristáns de carne e óso, e é necesario tocar as campás para misas, enterros e aniversarios, o reloxeiro vigués Pedro Pagán expón aos curas da diocese de Lugo (das de menor poboación e máis envellecida de España) que opten por un electrónico. Algúns, como é o caso do párroco de Meira, teñen dous: un de verdade e o outro en forma de aplicación no móbil.

Pagán, que provén dunha prestixiosa familia de reloxeiros, enviou nos últimos meses comunicacións aos curas de máis de mil parroquias que conforman a diocese de Lugo, que abarca tamén núcleos da provincia da Coruña (tamén comunicou con outros de Galicia), para pórlles ao corrente do último berro en tecnoloxía eclesial. Xa non fai falta estar pendente de que o sancristán, ou a sancristá, toquen a defunto ou para os novenarios. Cun investimento non moi elevada, os sacerdotes poden ter adaptadas as súas campás para que estas toquen cando eles decidan. Bastará que lle manden facelo ao sancristán electrónico metido no móbil.

«Para tocar o día da festa, se cadra, hai voluntarios tódolos días; agora, para ir a diario media hora antes da misa, xa é outra cousa», chancea Pedro Pagán. Este reloxeiro, especialista en facer que os vellos aparellos de concellos e catedrais sigan marcando puntualmente as horas, asegura que os tempos cambiaron moi rápido. «Antes nas aldeas había moitas mulleres sancristás. Desde hai anos, foron desaparecendo basicamente pola incorporación delas ao mundo laboral», expresou o reloxeiro. Pagán recorda, ademais, que outra circunstancia negativa é o despoboamento e o envellecemento. Fai cálculos: «Galicia ten tres mil e pico parroquias con 2,71 millóns de habitantes. Millón e medio están nas áreas urbanas. No rural queda moi pouca xente. Hai parroquias con trinta e pico familias, ou menos». Máis aínda para botar man da electrónica, segundo o reloxeiro. «Hai moito risco de que un sancristán caia polas escaleiras do campanario, co que iso suporía», expresou o reloxeiro. Non hai necesidade de riscos, nin tan sequera de que o cura estea no tanatorio e non poida ir tocar as campás ou de ter que pagar 50 euros ao campanero por tocar a defunto dous días unas cantas horas, como así sucede nalgunhas parroquias.

O reloxeiro vigués ofrece aos curas da diocese lucense os seus servizos especializados en «instalación, reparación e restauración en reloxería de torre, sonorización de campás, fundición, refundición e restauración dos mesmos e sistemas de amplificación e megafonía». A maiores indícalles que dispoñen de programadores de toques de campá «segundo o costume parroquial» e aclara que a operación se realiza a distancia, «vía mando IR, teléfono móbil, aplicación para móbiles, comprimidos e computadores persoais».

Os sistemas dispoñibles teñen prezos, recorda o reloxeiro vigués, que comezan nuns mil euros aproximadamente, ou incluso menos. A maiores, están os gastos de desprazamento. Recorda que, aínda que hai sistemas moito máis sofisticados (máis caros), son prezos asumibles á hora de facer a repartición nas aldeas.

Os sistemas electrónicos poden ser aplicados a campás físicas como tamén a reloxos que poden tocar a defunto ou á misa dominical.

CARREIRA, Xosé

La Voz de Galicia (13-02-2019)

  • RELOXERÍA PAGÁN (VIGO) : Actórs
  • RELOXERÍA PAGÁN (VIGO) : Inventario de reloxos
  • Electrificación, mecanización sen restauración: Bibliografía
  • Reloxos: Bibliografía

     

  • Volver á páxina anterior
  • Menú inicial CAMPANERS DE LA CATEDRAL DE VALÈNCIA
    Campaners de la Catedral de València
    Buscar campá, campanario, poboación, fundidor, ano fundición, epigrafia, autor, artigo
    © La Voz de Galicia (2019)
    © Campaners de la Catedral de València (2019)
    campaners@hotmail.com
    : 15-09-2019
    Convertir a PDF