36636 RIBADUMIA
| Descricion |
A igrexa foi totalmente reedificada no século XVIII, momento no que engadiron a sancristía e a capela do muro septentrional, mantendo a antiga planta de nave e ábsida rectangulares. Engadido do século XX é a bóveda de cemento da nave que debeu de sustituir ó primitivo teitume de madeira, mentres ca ábsida conserva, aínda que modificada, a cuberta abovedada de sillares de granito. Posterior á fábrica medieval tamén debe de ser a curiosa torreta circular de acceso ó campanario do ángulo noroccidental da fachada. No exterior do edificio os erosionados restos románicos concéntranse no aleiro septentrional da nave, que conserva oito canzorriños de proa e en nacela, e na meridional da ábsida, atopamos un pequeno tramo de cobixa en chaflán recto liso. Os seis canzorriños deste paramento, dende o extremo occidental, son de proa, en nacela con decoración de festoneado, de cabeza de bóvido, un home levándose as mans ás meixelas, representación relativa á ira, o quinto está totalmente rozado e o sexto presenta planos superpostos con dúas baquetillas. No interior da igrexa os únicos elementos destacables son o profundo arco cego do paramento septentrional da nave, o arco triunfal e a bóveda da ábsida, todos moi deformados. O arco é lixeiramente apuntado e carga sobre un ábaco de chaflán recto liso que se imposta pola parte frontal do muro e os paramentos interiores da ábsida, marcando o arranque da bóveda de canón, que en orixe tamén debeu de ser apuntada. O tipo de figuración dos aleiros e o arco triunfal fainos pensar en unha construción do último cuarto do século XII ou principios do XIII. |
|---|---|
| Campás | 2 campás. |
| Autor | |
