Sant Pere (4) - Catedral de Sant Llorenç - SANT FELIU DE LLOBREGAT (CATALUNYA)
Referència 5699
Referència 5699


Localización sala de campanas
Diámetro 108
Altura 85
Borde 10
Fundidor BORRÁS, ANDRÉS
Año fundición 1791
Descripción La campana tiene una breve inscripción en español y latín: "SAN # PEDRO # ORA # PRONOBIS ANDRES BORRAS MEFESIT ANO r79r" que deberían haber escrito como "SAN PEDRO ORA PRO NOBIS # ANDRES BORRAS ME FECIT ANNO 1791" es decir SAN PEDRO RUEGA POR NOSOTROS. ANDRÉS BORRÁS ME HIZO EL AÑO 1791.
Debajo del texto hay, a la parte de afuera, una Inmaculada; a la derecha San Jorge y a la izquierda San Pedro.
En el medio, en la parte interior, figura una cruz con pedestal.
Asas Siete asas, tres en línea 00-06 y dos más perpendiculares a cada lado. Decoradas con caras grotescas. Falta una, sustituida por una aparente de hierro, sin función sustentatoria.
Hombro (H) (2 cordones)
Tercio (T) (2 cordones)
"SAN # PEDRO # ORA # PRONOBIS ANDRES BORRAS MEFESIT ANO r79r" (El signo "I" del año corresponde a una jota invertida)
(2 cordones)
(00) (Inmaculada)
(03) (San Jorge)
(09) (San Pedro)
(2 cordones)
Medio (M) (06) (cruz de calvario)
Medio pie (MP) (5 cordones)
Prima Re 4 +16
Hum Mi 3 +07
Tercera Sol 4 +17
Quinta Si 4 +16
Octava Fa 5 -17
Toques tradicionales de campanas Oscilar hasta dejar parada invertida; repicar. Toque de las horas.
Toques actuales de campanas Oscilar, sin dejar invertida - Repicar.
La técnica utilizada de oscilar la campana aunque manteniendo una cuerda en el badajo es peligrosa para la campana, ya que no deja oscilar libremente al badajo, limita la sonoridad y podría romper el bronce.
Yugo Madera y hierro fundido, posiblemente original DENCAUSSE
Estado original La campana procede de un almacén militar, de donde fue donada a la parroquia de Sant Llorenç, al finalizar la guerra civil, junto con otra campana, llamada "Maria" posteriormente rota y refundida.
De este fundidor solo se conocen campanas en la Comunidad Valenciana, por lo que no se puede descartar que procediese de un templo valenciano, del que fuera descolgada durante la guerra. No obstante, en estos momentos forma parte, desde hace más de 65 años, del patrimonio local de Sant Feliu.
Estado anterior Hasta la fundición de la nueva campana "Rarímia" esta campana se encontraba ubicada en la ventana oeste, orientada hacia la plaza.
Estado actual La campana tiene diversos problemas de conservación, que pueden ponerla en peligro. Por una parte el electromazo queda pegado, limitando mucho su vibración; por otra parte una de las asas, probablemente defectuosa de origen, fue sustituida por una falsa de chapa de hierro, que no trabaja, disminuyendo la seguridad del conjunto.
Muy sucia exteriormente por defecaciones de palomos.
Igualmente la campana está mal orientada (con la cruz hacia adentro).
El badajo actual es demasiado corto, y está instalado a la manera europea, atado con 3 tiras de cuero pasadas por la badajera. El sistema es muy peligroso, ya que suele arrancar el asa interior.
Mecanismos de toque (03) palanca para balancear con cuerda; (09) electromazo
Intervenciones Recuperada de un almacén militar tras la guerra civil.
En 2000 cambiada de ubicación por llegada de una nueva campana.
Actuaciones urgentes Debe inmovilizarse la campana hasta que no se repare el electromazo. Por otra parte no conviene oscilar la campana con el yugo actual y su asa postiza.
Debe sustituirse el badajo por uno adecuado, que pique en su punto, y que tenga un ojal para repicar, así como un cable de seguridad. El badajo debe ser atado a la manera tradicional, con una cuerda o cuero adecuados.
Propuestas Hay que reubicar la campana, poniéndola hacia la plaza, donde estaba anteriormente, y rehacer el yugo de madera, siguiendo un modelo tradicional, dotándolo con un brazo para el balanceo y para dejarla invertida.
EL asa postiza tiene que ser sustituida por un taladro y un asa atornillada, que trabaje, aumentando la seguridad del conjunto.
La campana debe tener la cruz hacia fuera. En todo caso hay que que limpiar la campana, con arena húmeda a baja presión, tanto por el interior como por el exterior de la campana, para recuperar la sonoridad original, ahora disminuida por la suciedad.
Protección Protección genérica por encontrarse en un Bien Cultural de Interés Local. No obstante, y debido a su valor histórico, debería abrirse un expediente para incluirla en el Inventario General de Bienes Muebles.
Valoración Debe incoarse expediente para incluirla en el Inventario General de Bienes Muebles. En caso de rotura solamente puede ser soldada. Puede ser remplazada por una campana de distinta afinación.
Instalación La instalación es original y es preciso conservarla para proteger la sonoridad y otros valores culturales. Cualquier mecanización deberá conservar estas cualidades, reproducir los toques tradicionales y permitir los toques manuales.
Autores ficha LLOP i BAYO, Francesc
Fecha ficha 20-07-2024
Referència 5699


Localización sala de campanes
Diámetro 108
Altura 85
Borde 10
Año fundición 1791
Descripción La campana té una breu inscripció en español i llatí: "SAN # PEDRO # ORA # PRONOBIS ANDRES BORRAS MEFESIT ANO r79r" que calia haver escrit com "SAN PEDRO ORA PRO NOBIS # ANDRES BORRAS ME FECIT ANNO 1791" és a dir SANT PERE PREGUEU PER NOSALTRES. ANDRES BORRAS EM VA FER L'ANY 1791.
Baix del text hi ha, a la part de fora, una Immaculada; a la dreta Sant Jordi i a l'esquerra Sant Pere.
En el mig, a la part interior, hi figura una creu amb pedestal.
Asas Set anses, tres en línia 00-06 i dos més perpendiculars a cada costat. Decorades amb cares grotesques. Manca una i substituïda per una aparent de ferro, sense cap efecte sustentatori.
Hombro (H) (2 cordons)
Tercio (T) (2 cordons)
"SAN # PEDRO # ORA # PRONOBIS ANDRES BORRAS MEFESIT ANO r79r" (El signe "I" de l'any correspon a una jota invertida)
2 cordons
(00) (Immaculada)
(03) (Sant Jordi)
(09) (Sant Pere) /
(2 cordons)
Medio (M) (06) (creu de calvari)
Medio pie (MP) (5 cordons)
Prima Re 4 +16
Hum Mi 3 +07
Tercera Sol 4 +17
Quinta Si 4 +16
Octava Fa 5 -17
Toques tradicionales de campanas Brandar, fins arribar a seure; repicar. Toc de les hores.
Toques actuales de campanas Brandar, sense arribar a seure - Repicar.
La tècnica utilitzada de brandar la campana tot i mantenint una corda al batall és perillosa per la campana ja que no deixa oscil·lar lliurement al batall, limita la sonoritat i podría esquerdar el bronze.
Yugo Fusta i ferro fos, possiblement original DENCAUSSE
Estado original La campana procedeix d'un magatzem militar, d'on fou donada a la parròquia de Sant Llorenç al finalitzar la guerra civil, junt a un altra campana, anomenada "Maria" i posteriorment esquerdada i refosa.
D'aquest fonedor sols se coneixen campanes en la Comunitat Valenciana, per la qual cosa no es pot descartar que procedís d'un temple valencià, del qual fora despenjada durant la guerra. No obstant, a hores d'ara, forma part, des de fa més de 65 anys, del patrimoni local de Sant Feliu.
Estado anterior Fins la fosa de la nova campana "Rarímia" aquesta campana es trobava ubicada en el portal oest, orientat cap a la plaça.
Estado actual La campana té diversos problemes de conservació, que poden posar-la en perill. Per una part l'electromall queda pegat, limitant molt la seva vibració; per altra part una de les anses, probablement defectuosa d'origen, fou substituïda per una falsa de xapa de ferro, que no treballa, disminuint la seguretat del conjunt.
Molt bruta exteriorment per defecacions de coloms.
Igualment la campana està mal orientada (amb la creu cap a l'interior).
El batall actual és massa curt, i está instal·lat, a la manera europea, lligat amb 3 tires de cuir passades per la batallera. Aquest sistema és molt perillós ja que sol arrencar l'ansa interior.
Mecanismos de toque (03) braç per brandar amb corda; (09) electromall
Intervenciones Recuperada d'un magatzem militar després de la guerra civil.
En 2000 canviada d'ubicació, per arribada d'una nova campana.
Actuaciones urgentes Cal immobilitzar la campana no sols fins que no es repari l'electromall. Per altra banda no convé brandar la campana amb l'actual jou i ansa postissa.
Cal substituir el batall per un adient, que piqui al punt, i que tingui el trau per repicar, així com un cable de seguretat. El batall ha de ser lligat a la manera tradicional, amb una corda o cuiro adequats.
Propuestas Cal reubicar la campana, posant-la cap a la plaça, on estava anteriorment, i refer el jou de fusta, seguint un model tradicional tot i dotant-lo amb un braç per al brandeig i per dur-la a seure.
L'ansa postissa ha de ser substituïda per un trepan i una ansa atornillada, que treballi, augmentant la seguretat del conjunt.
La campana ha de tenir la creu cap a fora. En tot cas cal netejar la campana, amb sorra humida a baixa pressió, tant per l'interior com per l'exterior de la campana, per recuperar la sonoritat original, ara disminuïda per la brutícia.
Protección Protecció genèrica per trobar-se en un Bé cultural d'interès local. No obstant i degut al seu valor històric, caldria iniciar un expedient per incloure-la en l´Inventari General de Béns Mobles.
Valoración Cal incoar expedient per incloure-la en l'Inventari General de Béns Mobles. En cas de trencament sols pot ser soldada. Pot ser remplaçada per un altra campana de distinta afinació.
Instalación La instal·lació és original cal conservar-la per protegir la sonoritat i altres valors culturals. Qualsevol mecanització haurà de conservar aquestes qualitats, reproduir els tocs tradicionals i permetre els tocs manuals.
Autores ficha LLOP i BAYO, Francesc
Fecha ficha 20-07-2024