| Localización | Espadana sobre as cubertas |
|---|---|
| Diámetro (en cm) | 44 |
| Altura do bronce | 44 |
| Bordo | 5 |
| Peso aproximado (en quilogramos) | 49 |
| Ano de fundición | 1550ca |
| Descricion |
A campá ten dúas inscripciones en monotipo, é dicir cun molde único para cada inscripción no canto de realizarse letra a letra como é habitual; esta técnica indica campás realizadas en serie, sen destino nin dedicación concretas. Di " + " "te de um lau da mus" "abe maria" A segunda escríbese habitualmente "ave maria". "TE DEUM LAUDAMUS: TE DOMINUM CONFITEMUR. TE AETERNUM PATREM OMNIS TERRA VENERATUR." que se pode traducir como CHE ENCOMIAMOS OH DEUS, CONFESÁMOSCHE SEÑOR, A TI PAI ETERNO VENÉRACHE TODA A CREACIÓN. O TE DEUM, chamado ás veces Himno Ambrosiano porque se asociou con San Ambrosio, é un himno tradicional de alegría e de acción de grazas. Atribuír primeiro a San Ambrosio, a San Agustín ou a San Hilario, pero parece seguro que o seu autor sexa Nicetas, bispo de Remesiana (século IV). Utilízase á conclusión do Oficio de Lecturas na Liturgia das Horas fóra de Cuaresma, diariamente nas Oitavas de Pascua e de Nadal, e nas Solemnidades e Festividades. "AVE MARIA GRATIA PLENA DOMINUS TECUM" é unha variante do saúdo angélico a María en Lc 1:28, onde escriben "AVE, GRATIA PLENA, DOMINUS TECUM" que pode traducirse como CHE SAÚDO, CHEA DE GRAZA, O SEÑOR ESTÁ CONTIGO" A inclusión do nome de María, que no relato evangélico figura no versículo anterior, é habitual nestes textos. Tamén é relativamente normal a confusión de GRAZA por GRATIA, nun momento en que as linguas vulgares comezan a ter máis uso que o latín. Continua co saúdo de Isabel á súa curmá María en Lc 1:42 "BENEDICTA TU INTER MULIERES, ET BENEDICTUS FRUCTUS VENTRIS TUI" que adoita traducirse como BENDITA TI ENTRE AS MULLERES E BENDITO O FROITO DO TEU VENTRE. |
| Terzo (T) |
(2 cordóns) / " + " "te de um lau da mus" (monotipo) (decoración xeométrica) "abe maria" (monotipo) (decoración xeométrica) / (2 cordóns) |
| Medio (M) |
(03) (cruz de calvario e dous elementos ondulados ao pé) (09) (Ecce Homo) / (2 cordóns) |
| Medio pé (MP) |
(3 cordóns) / (3 cordóns) |
| Prima | Sib 5 +43 |
| Hum | Sib 4 +43 |
| Terceira | Mib 6 +13 |
| Oitava | Si 6 +24 |
| Toques tradicionais de campás | Abalo. |
| Cepo | Cepo madeira CLOCK-O-MATIC |
| Estado orixinal | Campá de sinais desde o coro aos campaneiros. |
| Estado anterior |
Situada na sala das campás. Motor de volteo continuo MURUA, con exceso de engrase. Badalo moi mal atado e oxidado. Asas (pintadas de verde). Cuberta dunha capa de sucidade e moitas manchas de pintura. No interior "R. S". En 2014 o cepo está repintado de verde e o motor continuo ten pintado o número 15. Volteo continuo. É sorprendente que a campá máis antiga do conxunto foi a máis utilizada, tocando seguramente dun xeito non tradicional. |
| Estado actual |
Restaurada en 2015, cunha limpeza superficial exterior, e conservando os grafitos interiores. Asa badalera nova atornillada e badal novo para abalo. Recolocada no seu lugar orixinal, cun novo cepo, sen outros mecanismos para o toque automático ou manual, forma parte do circuíto de visitas ás cubertas da Catedral. |
| Protección | Protección genérica ao atoparse nun BIC declarado. No entanto debería incoarse expediente para declarala Ben Moble de Interese Cultural. |
| Valoración | En caso de rotura soamente pode ser soldada. Pode ser remplazada por unha réplica. |
| Instalación | A instalación é tradicional e debe ser conservada para protexer a sonoridad e outros valores culturais. Calquera mecanización deberá conservar estas calidades e reproducir os toques tradicionais. |
| Descrición (xerada por Ollama - IA local) |
A campá Laus Deo, de sinais (0), procedente da Catedral do Apóstolo Santiago (Santiago de Compostela), data do século XVI (c. 1550) e foi fundida en GALICIA. A súa superficie presenta inscricións monotipadas, como “te de um lau da mus” e “abe maria”, acompañadas de decoración xeométrica. A campá, restaurada en 2015 coa limpeza superficial e conservación dos grafitos interiores, substituiu a súa antiga asa badalera e badal. A súa recolocación, con novo cepo, eliminou mecanismos de toque. En caso de danos, a campá pode ser soldada ou substituída por unha réplica. Actualmente forma parte do circuíto de visitas ás cubertas da Catedral. |
Autors da documentación
| |
| Editor da ficha | LLOP i BAYO, Francesc |
| Actualización | 19-07-2024 |
| 75 Fotos | |
