
| | Data de construción |
Século XII - XVII. |
|---|
| Descricion |
Trátase dunha construcción do século XII dunha soa nave e de ábside rectangular. Ten unha porta adintelada no muro meridional e outra no occidental cun tímpano. A ábsida contempla un único elemento decorativo, un carneiro sobre o que se atopa unha cruz de círculo central. O aleiro é soportado por canzorros románicos sinxelos e rematados con dous carneiros.
Esta igrexa tamén serviu durante séculos como punto de peregrinación daqueles que padecían o mal da lepra. A causa do seu deterioro, no ano 1598, o arcebispo Don Xoán de San Clemente mandouna derrubar, para ser posteriormente reedificada no século XVII; conservando afortunadamente sobre o piñón testeiro do ábside o “Agnus Dei”, que nos recorda a súa orixe medieval. Erradicada a epidemia da lepra, esta ermida adícouse a San Blas bispo e mártir no 316 moi popular durante a Idade Media que exerceu a medicina. Un dos seus milagres sucedeu cando se atopaba no cárcere e unha nai levoulle o seu fillo esganado cunha espiña, para que lle devolvera a vida. O ritual de petición empregado polos fieis consiste en colocar dúas velas cruzadas sobre a súa cabeza e tocarlle con elas a gorxa. Este santo represéntase portando nunha man as dúas velas cruzadas e na outra un peite de ferro, xunto co neno que salvou. |
|---|
| Campás |
1 campá. |
|---|
| AutorFRANCO, Oscar (Patrimoniogalego.net) [https://patrimoniogalego.net/index.php/46765/2013/07/ermida-de-san-brais-da-madalena/] (08-07-2013) CARRERA, Anxo & TROIANO CARRIL, Xosé / CAMPÁS E RELOXOS MONUMENTAIS DE GALICIA (FACEBOOK) (26-03-2026) |
|