Inventario Campás

Concatedral de Santa María - VIGO (GALICIA)

(Referencia: 2255)



Data de construción 1811
Autores Melchor de PRADO e MARIÑO
Descricion Exemplo máis notable da arquitectura neoclásica galega.
Orixinariamente había outra igrexa que contaba cun cemiterio, pero debido ao mal estado desta e a que medidas lexislativas recomendaban a construción de cemiterios fose do centro urbano, decídese construír unha nova.
Hoxe en día acolle a imaxe do Cristo da Vitoria, de intensa devoción na cidade.
A planta é basilical de tres naves. A nave central é máis alta que as laterais, estas últimas máis estreitas e con menos luz. A separación entre as naves faise a través de doce columnas dóricas co seu correspondente entablamiento con triglifos e metopas.
A fachada principal ten unha ornamentación sinxela, cunha composición clara e simétrica. O corpo central termina nunha ampla cornixa adornada con mútulas e perfís rectos, coroado o conxunto por un frontón triangular. Os corpos laterais están coroados por dúas torres xemelgas, máis barrocas que o resto da edificación.
Cabe destacar o Reloxo de Sol, situado na fachada ao lado dereito, colocado en 1837 obra do escultor Juan Agustín Domínguez. Este non está orientado cara ao sur como é o habitual, o cal fai que sexa singular. Este tipo de reloxos recibe o nome de declinantes.Turismo de Vigo
Protección Ben: Conxunto Histórico Artístico A Igrexa colexiata de Santa Maria
Comunidade Autónoma: C. A. Galicia
Província: Pontevedra
Município: Vigo
Categoria: Conxunto Histórico
Código: (R. I.) - 53 - 0000217 - 00001
Rexisto: (R. I.) REXISTO BIC INMUEBEIS: Código definitivo
Data de Declaración: 08-02-1946
Data Boletín Declaración: 14-02-1946
Graffitti Placa de mármore na fachada da catedral: "RECUERDO Á MARIA SANTISIMA / EN EL 1º.ANIVERSARIO DE LA PROCLAMACION DEL DOGMA / DE SU CONCEPCION INMACULADA. / VIGO VIII DE DICIEMBRE DE M C M I V."
Non documentamos grafitos nas torres e nas salas de campás
Estado actual As campás conservan os badalos para os repiques circulares, limitados en dous delas pola instalación interior de electromazos que limitan eses toques tradicionais.
O cable do pararraios ten numerosos ángulos, que limitan a súa eficacia
Pombas e outras pragas A pesar de se atopar abridas as salas, hai poucos restos de pombas. Encima da campá dos cuartos aniñan as aves.
Campás Na catedral atópanse ben separados os dous conxuntos tradicionais: na torre sur, do reloxo, están exclusivamente as dúas campás dos cuartos e das horas. A maior é do XIX mentres que a outra, inaccesible e difícil de documentar, podería ser do século XVII.

Na torre norte hai catro campás antigas e grandes na sala baixa e dúas modernas na sala alta. Aparentemente o conxunto orixinal soamente tería as catro campás maiores, unha do XVIII, dous do XIX e outra máis do século XX. Non é improbable que as dúas campás menores do ano 2000, situadas arriba, e de características epigráficas e sonoras ben distintas, fosen un agasallo de CARESA, costume habitual da empresa para asegurar a súa venda.
Esta ampliación, que non queda xustificada desde o punto de vista patrimonial, desequilibrou totalmente ambos os conxuntos tradicionais, realizándose agora os cuartos coas dúas pequenas, no canto de utilizar a campá propia, seguramente a máis antiga do conxunto.
Toques tradicionais de campás Como é habitual na maior parte de Galicia, as campás estaban fixas e se repicaban, non soamente tirando do badajo senón movéndoo circularmente dentro de cámpana, e producindo un son continuo, moi característico.
Toques actuais de campás Os electromazos utilízanse para os toques habituais. Para os toques festivos séguense repicando circularmente as campás, aínda que coa importante limitación dos electromazos colocados no interior que rompen todo o ritmo tradicional.
TOCP Os toques deben realizarse con mecanismos que tiren dos badalos e que sexan, xa que logo, de maior rapidez de execución.
En consecuencia deben volverse a programar os toques tradicionais, recordando que os cuartos deben realizarse coa campá correspondente, tocada co mazo exterior por gravidade, mentres que as dúas campás novas debesen limitar o seu uso. Sería ata conveniente a súa localización noutro templo, sen campás, para non desequilibrar os antigos toques desta Catedral.
Intervencións Probablemente no ano 2000 CARESA substituíu os cepos de madeira antigos por outros novos, colocou electromazos nas oito campás e instalou un computador de control. Anteriormente substituír o reloxo mecánico por outro electrónico desaparecido, e os tiros das campás do reloxo producíanse por motores instalados na antiga sala da maquinaria
Propostas As campás do reloxo deben tocar mediante o mazo exterior por gravidade, para recuperar a sonoridad orixinal.

Debe facerse un acceso á parte alta da torre do reloxo, integrado na torre, pero que permita chegar ata a campá dos cuartos para o seu mantemento e posible utilización.
Debe substituírse o electromazo das campás litúrxicas por un mecanismo, de gran velocidade de resposta, que tirase do badalo, mediante cable, e un gancho que puidese quitarse para repicar manualmente de xeito circular. O mecanismo pode ser hidráulico, como os utilizados na Catedral de València. O mecanismo estará utilizado no muro lateral, e tirará dun cable que pase pola polea correspondente. A solución, aparte de ser máis rápida e permitir o toque manual, é moito mais limpa visualmente.
Igualmente debe dotarse aos badalos dunha fixación articulada que permita o repique circular sen límites. Os badalos deberán estar protexidos contra a oxidación.
Autors da ficha da torre
  • ÁLVARO MUÑOZ, Mari Carmen; LLOP i BAYO, Francesc (10-09-2006)
  • Cuadrante solar
    Hai un cuadrante solar con unha interesante e complexa inscrición.
    Está asinado "Por Jun. Agn. Domez. Reloxero en esta Ciudad / AÑO Đ 1837", seguramente JUAN AGUSTÍN DOMÍNGUEZ.

     

    Bibliografía

    (Pódese ordenar por calquera dos campos)
    AutoresTítuloData
    CLUB DE ASTRONOMÍA APÓSTOL SANTIAGOConstrucción de relojes de sol2010

    Vídeos (Pódese ordenar por calquera dos campos)

    PersoaVídeosDataDuración
    As campás 03-05-201601:57
    26 Fotos
    Fichas de todas as campás
    Editores LLOP i BAYO, Francesc
    Actualización 06-09-2014

    Campás actuais

    LocalizaciónCampáAutoresAno de fundiciónDiámetroPeso
    Torre norteCasimiro (1)CARESA S. L. (VALLADOLID)20004864
    Torre norteCarme (2)CARESA S. L. (VALLADOLID)20005596
    Torre norteCristo da Vitória (3)OCAMPO ARTESANOS CAMPANEROS (ARCOS DA CONDESA)192792451
    Torre norteÁngel (4)RUCABADO, JOSÉ180795496
    Torre norteSanta Bárbara (5)RODRÍGUEZ, JUAN ANTONIO178297528
    Torre norteCristo da Vitória maior (6)OCAMPO, JUAN (ARCOS DA CONDESA)19431231077
    Torre sulCampá dos cuartos (A)MUNAR I, JUAN DE (MERUELO)1630ca70199
    Torre sulCampá das horas (B)PALLÉS, YSIDRO (BARCELONA)1860100579

    Reloxo

    Ordenador - Concatedral de Santa María - VIGO (GALICIA)
    Ordenador (1)

    Desaparecido En funcionamento Electrónico

    AutoresCARESA S. L. (VALLADOLID)
    Descricion Hai mecanismos obsoletos do reloxo eléctrico, pero non fican elementos do reloxo mecánico, excepto unhas pesas caídas.
    As mostras ou esferas do reloxo, recentemente repostas, levan propaganda ilegal nun monumento. Din "S. MANCLUS / VALENCIA" onde "S." quere dicir "SALVADOR".
    Hai un ordenador CARESA, probabelmente instalado ou modificado por ELEMAR Da Coruña, xa que o seu nome figura en varias etiquetas batidas. no teclado di en tres etiquetas: "TOQUE / MISA" "TOQUE / VOLTEOS" "TOQUE / DIFUNTOS"
    Editores ÁLVARO MUÑOZ, Mari Carmen; LLOP i BAYO, Francesc
    Actualización 09-10-2013

  • VIGO: Campás, campaneiros e toques
  • Francesc LLOP i BAYO; Francesc Xavier MARTÍN NOGUERA Metodologia dels inventaris de campanes (1998)
  • Volver á páxina anterior
  • Menú inicial CAMPANERS DE LA CATEDRAL DE VALÈNCIA
    Campaners de la Catedral de València
    Buscar campá, campanario, poboación, fundidor, ano fundición, epigrafia, autor, artigo
    © Campaners de la Catedral de València (2018)
    campaners@hotmail.com
    : 20-11-2018
    Convertir a PDF